[RSL] subs. n. ¶ IUS dispositio iuris, qua vetabatur ne is, qui a debitore bona accepisset, ea uenderet aut legaret antequam debitor debitum creditori solueret, ut creditor aduersus creditorum fraudem tueretur. Quod si debitor bona ad alium transferret quo solutionem euitaret, creditor restitutionem in integrum a praetore petere poterat, qua donatione rescissa bona in massam patrimonii redibant ad debitum exsoluendum. Interdum haec cautio minoribus sive pupillis aduersus tutorum fraudes prospexit: nam si tutor bona pupilli iniuste alienasset, eorum restitutio per interdictum fraudatorium efficiebat. Haec actio, quae actio in factum dicta siue Actio Pauliana, a praetore iudici mandabatur — disposición legal que impedía a quien hubiera recibido bienes de un deudor venderlos o legarlos antes de que este satisficiera su deuda con el acreedor. Su finalidad era proteger al acreedor frente a la creditorum fraus o fraude contra los acreedores. Si el deudor transfería bienes a un tercero para eludir el pago, el acreedor podía solicitar la restitutio in integrum, por la cual la donación quedaba anulada y los bienes regresaban a la masa patrimonial para cubrir la deuda. En algunos casos, la medida también protegía a menores o pupilos contra abusos de sus tutores: si el tutor enajenaba indebidamente bienes del pupilo, el interdictum fraudatorium permitía su restitución. Esta acción especial, llamada actio in factum o Actio Pauliana, era solicitada por el pretor al juez [HYPER actio in factum SIM actio Pauliana] → Cod Theod 2.16.1. ac si quid forte iidem de suo in fraudem tutelae alienasse docerentur, fraudatorio interdicto prospectum esse minoribus declaratur. Dig 36.1.67.2. Sed et filius suus heres patri rogatus sit a patre hereditatem mihi restituere, cum suorum creditorum fraudandorum consilium inisset, tamquam suspectam ex decreto praetoris restituerit mihi, uix fraudatorio interdicto locus erit, quia bonis patris eius uenditis nihil proprium creditores eius ex ea hereditate ferre potuerint. 46.3.96pr. Pupilli debitor tutore delegante pecuniam creditori tutoris soluit: liberatio contigit, si non malo consilio cum tutore habito hoc factum esse probetur. sed et interdicto fraudatorio tutoris creditor pupillo tenetur, si eum consilium fraudis participasse constabit. 42.8.17.1 Lucius Titius cum haberet creditores, libertis suis isdemque filiis naturalibus uniuersas res suas tradidit. respondit: quamuis non proponatur consilium fraudandi habuisse, tamen qui creditores habere se scit et uniuersa bona sua alienauit, intellegendus est fraudandorum creditorum consilium habuisse: ideoque et si filii eius ignorauerunt hanc mentem patris sui fuisse, hac actione tenentur.