[RSL] subs. m. FORMA longāuo; longauus Arnob 7.24., longanox19 Cael Aur Acut 3.220., longaox55 Apic 4.2.13., Cael Aur Diaet pass 119. ETYMa longus Varro Ling 5.111. Tertium fartum est longauo, quod longius quam duo illa hila, apexabo. quod EM negat insitiuum uocabulum technicum supponens fuisse; seu a Graeca origine commodatum quasi omentum Vind Gyn 1.161. intestinum, quod greci longaon dicunt. DROMesp. longaniza? [FREQ humilis 74indicia5,4/d.c.m. 330 Arnob] uocabulum pristinum magis quam indiciis aperitur, ad finem Antiquitatis certe inuentis; scriptis technicis ad culinam medicinamque pertinentibus proprium.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
exponens
74
26
diachronica
III-V ec.
74
11
diaphasica
media
74
6,7
diastratica
litteraria
1
0,09
technica
73
26
modus
prosa
74
6,3
¶afarciminis genus — salchichón o morcón [HYPERfarcimenb] 330 Arnob 7.24. Quid, inquam, sibi haec uolunt: 'apexaones', 'hirciae', 'silicernia', 'longaui'? Quae sunt nomina et farciminum genera, hirquino alia sanguine, comminutis alia inculcata pulmonibus. b1 ANAT omenti externa pars — el recto [HOL omentumbSIM podex, sessio] 400 Cael Aur Diaet pass 156. plerisque uero ex longanonis excludantur hoc est podicis circulo cum frequenti uentositate. 420 Cael Aur Acut 3.220. Defluxio est secundum Asclepiadem rheumatismus siue fluor parui temporis ultimarum partium coli atque sessionis siue longanonis, ut nos appellamus, quae fit, inquit, ex conuentui siue concursu atque congressu corpusculorum. b2 ANAT omenti interni ultima pars — intestino grueso [HYPER omentumbDOMad farcimina facienda] 350-400 Vind Gyn M.17. Huic subiunctus est locus continens longaonem, qui coniunctus est uesice, idem collum longum, qui ueretro inest et decurrit ad testiculos, quibus iuncte sunt uene tenuissime. 390-450 Apic 4.2.13. mittes longaones porcinos ex iure Terentino farsos, coctos, concisos, iecinera pullorum, pulpas piscis aselli fricti, urticas marinas, pulpas ostreorum, caseos recentes.