[RSL]
subs. m. ETYM μεσόχορος. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.]
¶ choragus qui choro tempus incipiendi et certos actus indicat; praeses claqueae etiam, qui applauserat ut populus sciret quando plaudendum esset — coreuta que indica al coro el momento de comenzar y ciertos aspectos de su actuación. También jefe de claque, que comenzaba a aplaudir para que el público supiera cuándo hacerlo [HYPER dux musicus] 96-113 Plin Epist 2.14.6. hoc ingens corona colligitur, hoc infiniti clamores commouentur, cum mesochorus dedit signum. Opus est enim signo apud non intellegentes, ne audientes quidem. 403-410 Rufin Orig in Cant 2.134.16. inter quas adulescentulas et sponsum sponsa media quaedam et ut se dramatis huius species habet quasi mesochorus effecta nunc ad illas nunc ad ipsum ... respondens dirigit uerba. → Schol Iuu 11.172. testis ... antea percutiebant saltantibus pantomimis, quia adhuc non erat, ut mesochori percuterent manibus. Gloss 3.152.74. μεσόχορος.