[RSL]
subs. f., m. pl. FORMA nefrundines (nebrundines Lanuvii); nefrones apud Praenestinos; nefrendes per analogiam cum nefrens coniunctum Paul Fest 157.9. ETYM PIt. *neχwron- < PIe. *negwh-ro- 'renes'DeVaan. DLAT nefrendus.
¶ renes siue uiri testes — riñones o testículos [HYPER uiscusa SIM →testisb] → Paul Fest 157.9. Sunt qui nefrendes testiculos dici putent, quos Lanuuini appellant nebrundines, Graeci νεφρούς, Praenestini nefrones. 343. Rienes antiqui uocabant nefrundines, quia Graeci eos νεφρούς dicunt.