[LLHL] Oaxus, i

[RSL] 
   subs. m.  ETYM Ὄαξος saltem ad b pertinens.  DLAT b Oeaxis.  [FREQ minima 3indicia 0,18/d.c.m.] 
   ¶ a Hyrcaniae lacus, e quo Oxus fluuius fluebat — el lago hircanio Oaxo, en el que se situaban las fuentes del río Oxo [HYPER NOMEN lacusa HOL TRACTUSb Hyrcania] 79 Plin Nat 6.48. Oxus amnis, ortus in lacu Oaxo. 350 Sol 50.1. Oxus amnis oritur de lacu Oaxo, cuius oram hinc inde Bateni et Oxistacae accolunt. 
   b Cretae urbs — la ciudad cretense de Oaxo [HYPER NOMEN urbs HOL INSULAb Creta] 399 Vib Seq 114. Oaxes, Cretae, a quo et ciuitas Oaxus.