[RSL]
subs. m. ETYM ὀνοκένταυρος. [FREQ minima 4indicia 0,24/d.c.m.]
¶ animal fabulosum, ex equo et homine compositum — animal fabuloso, compuesto de caballo y hombre, el onocentauro o centauro [HYPER mirabile SIM →hippocentaurus] 380-420 Physiol 12.10. Onocentaurum duabus naturis constare Physiologus asserit, id est: superior pars homini similis est, inferioris uero partis membra sunt naturae ualde agrestis.
qui in mythologia animali biblica ut cupidinarius daemon apparebat — este ser aparece en la mitología animal bíblica como un demonio vicioso 390-406 Vulg Is 34.14. et occurrent daemonia onocentauris et pilosus clamabit alter ad alterum. → Isid Orig 11.3.39. Onocentaurum autem uocari eo quod media hominis specie, media asini esse dicatur, sicut et hippocentauri. Gloss 5.637.24. onocentauri uel aues nocturnas quas uulgo cauannos uocant. ! Hieronymus apud Vulg Is 34.14. Hebraeum uocabulum iim in Latinam linguam ut onocentauri uersum esse affirmat, ipsum tamen ut ulula uertisse. Gloss 5.637.24. ululae onocentauri.