[RSL]
adu. ETYM orbiculatus. [FREQ minima 2indicia 0,12/d.c.m.]
¶ circulariter euoluendo — en círculo o circularmente [SIM rotatim] 79 Plin Nat 11.177. quibus ceruix, e multis uertebratisque orbiculatim ossibus flexilis ad circumspectum articulorum nodis iungitur. 384-440 Macr Sat 7.9.3. corporeus motus orbiculatim rotatur.