[RSL] subs. m. FORMAf. ossifraga, aex4, omnibus temporibus; ossafragor Gloss 2.140.6.; ossifragius Gloss 3.435.40.; ossifragor Gloss 2.388.24. ETYM os, frangere; adi. ossifragus, a, um exstitisse ueri simile est, post in subs. f. ossifraga, ae ab auis detractione immutatum Marcell 26.108. Isid Orig 12.7.59. Ossifragus ... a frangendo ossa nomen accepit. DROM ossifraga > fr. orfraie. [FREQ humilis 18indicia1,1/d.c.m. 70 Lucr] uocabulum scriptis technicis ad historiam naturalem medicinamque pertinentibus aptum; necnon litterariis exponentibus aptis, saepissime prosa; usibus mediis, quandoque doctis; a saec. i inuenitur, saec. I-II ec. abundantius.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
3
0,47
exponens
15
5
diachronica
I aec.
1
0,36
I-II ec.
10
2,6
III-V ec.
7
0,82
diaphasica
docta
2
0,96
media
16
1,2
diastratica
litteraria
3
0,23
technica
15
5,4
modus
prosa
17
1,2
uersu
1
0,51
¶a (Gypaëtus barbatus) auem cadaueribus uescentem designauit, immo ossibus eorum fractis cum ex alto demitterentur — quebrantahuesos u osífraga [HYPERaquilaa1SIMaquila barbata, immusulus, sanqualis] 70 Lucr 5.1079. genus alituum uariaeque uolucres, accipitres atque ossifragae. → Ps Dosith Vat 435. ὀστοκλάστης, ossifragus. Isid Orig 12.7.59. Ossifragus uulgo appellatur auis quae ossa ab alto dimittit et frangit, unde a frangendo ossa nomen accepit. Gloss 2.388.24. ossifragor ὀστοκλάστης. 2.140.6. ossafragor ὀστοκόπος. 3.435.40. ossifragius ὀστοκλάστης. 2.140.22. ossifragus ὀστοκόπος, ὀστοκλάστης, ὀστοκατεάκτης ὄρνεον. 3.361.10. ὀστοκόραξ. 3.188.29. λευκόγρυψ. 3.319.2. ἅρπη. at nomen animali fortasse non semper conuenit 79 Plin Nat 10.11. quidam adiciunt genus aquilae quam barbatam uocant, Tusci uero ossifragam. ... haliaëti genus id quidem, quod ex his natum est, in ossifragi genus habet, e quibus uultures minores progenerantur. → Ps Dosith Mon 188a. leucogryps ossifragus. auis proba (!) fuit, cum pullos ab aliorum nidis expulsos aleret 79 Plin Nat 10.13. eiectos ab is cognatum genus ossifragi excipiunt et educant cum suis. 400 Eustath Basil 8.6. inopiam cogitur negare quem genuit, nec tamen eum sinit interire ossifragus, sed assumptum propriis applicat pullis, et studiose nutrit. et immusulus uocatus est → Paul Fest 99. Inmusulus auis genus, quam alii regulum, alii ossifragam dicunt. cuius pullus sanqualis appellabatur 79 Plin Nat 10.20. inmusulum aliqui uulturis pullum arbitrantur esse et sanqualem ossifragum. Masurius sanqualem ossifragam esse dicit. → Paul Fest 421. Sanqualis auis, quae ossifraga dicitur. bconuicium fuit ab edendi moribus — insultoquebrantahuesos [HYPERcontumelia] 5-38 Sen Contr 10.4.2. ossifragus iste alterius bracchia amputat, alterius eneruat; alium distorquet, alium delumbat. c MED stomachi infirmitatibus remedium fuit 79 Plin Nat 30.60. fimum columbinum cum melle inlitum, ossifragi uenter arefactus et potus, iis, qui cibos non conficiant, utilissimus, uel si manu tantum teneant capientes cibum. 300-350 Plin Med 2.4.19. qui stomacho laborant horum potioni infricatur uenter ossifragi arefactus. prodest etiam si teneatur in manu dum cibus sumitur. 395-415 Marcell 28.74. intestini ossifragi pars extrema colligitur et reponitur et, cum opus fuerit, uentri laborantis alligatur; miro remedio omnes intestinorum dolores citissime sedat. 20.140. contra dolorem stomachi ... uenter quoque ossifragi arefactus et potioni aspersus plurimum prodest. 400 Ps Theod Prisc Add. uentrem ossifragi resectum terito ... sedat dolorem stomachi. siue testium 79 Plin Nat 30.68. contra calculos ... ossifragi uentrem arefactum. 395-415 Marcell 26.108. Auis ossifragae uentriculus ... urinam efficaciter prouocat. et eorum mordicationibus 79 Plin Nat 30.63. unum est ossifrago intestinum mirabili natura omnia deuorata conficienti. huius partem extremam adalligatam prodesse contra colum constat. et dysenteriae 395-415 Marcell 20.192. dysintericis ... ossifragi uenter madefactus adpositusque his ad stomachum, qui cibos non conficiunt, utilissimum est.