[LLHL] oxos, i

[RSL] 
   subs. n.  FORMA oxus Oribas Eup 2.1. oxus, id est acetus.  ETYM ὄξος. 
   ¶ acetum — vinagre [HYPER potiob SIM →acetuma] → Varro Ling frg 24. oliuo et oxo. Gloss 6.596. ὄξος acetum.