[RSL] subs. n. FORMA oxogarum ab ὀξόγαρον. ETYM ὀξύγαρον Gloss 3.287.39. [FREQ minima 6indicia0,36/d.c.m. 80-85 Mart] uocabulum scriptis technicis ad culinam praecipue pertinentibus, quandoque litterariis (satirae), uersu et usu quotidiano; inde a saec I ec. inuenitur, in fine Antiquitatis saepius.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
exponens
5
1,7
satirica
1
5,2
diachronica
I-II ec.
1
0,26
III-V ec.
5
0,53
diaphasica
media
5
0,36
quotidiana
1
1,7
diastratica
litteraria
1
0,07
technica
5
1,8
modus
prosa
5
0,34
uersu
1
0,52
¶compositio ex garo, aceto una cum quibusdam herbis condita, propter uires suas coquinarias et stomacho medicinales aestimata — compuesto de gárum, vinagre junto con ciertas hierbas, apreciado por sus propiedades culinarias y estomacales [HYPERgarum] 80-85 Mart 3.50.4. adfertur protinus ingens inter lactucas oxygarumque liber. 390-450 Apic 39. Oxygarum digestibilem. Piperis semunciam, silis Gallici scripulos II, cardamomi scripulos vi, cumini scripulos uI, folii scripulum I, mentae siccae scripulos uI, tunsa cribrataque melle colligis. Cum opus fuerit, liquamen et acetum addis. 40. Aliter. Piperis unc. I, petroselini, carei, ligustici uncias singulas; melle colliguntur. Cum opus fuerit, liquamen et acetum addes. 395-415 Marcell 20.120. Mel, rutam, cyminum. piper simul tere et utere pro oxygaro ad inhibendum stomachi dolorem.