[RSL] subs. m. ETYM φωνασκός. [FREQ minima 6indicia 0,36/d.c.m.] ¶ praecentionis magister — maestro de entonación [HYPER magister] 95 Quint Inst 2.8.15. Non enim satis est dicere presse tantum aut subtiliter aut aspere, non magis quam phonasco acutis tantum aut mediis aut grauibus sonis aut horum etiam particulis excellere. Inscr Cil 14.2300 Albae in Latio. Ti. Claudius ... Macedo Phonascus. quamuis munia inter oratorem phonascumque similia sint, phonascus uocem ample curare potest, sed orator loco tempori laboribus obtemperare debet — los diferencia el hecho de que el profesor de declamación puede ocuparse a sus anchas del cuidado de la voz, pero el orador está inmerso en el mar de los discursos y tiene que ajustarse a las condiciones materiales de cada momento 95 Quint Inst 11.3.19. cura non eadem oratoribus quae phonascis conuenit, tamen multa sunt utrisque communia. 11.3.22. ut communiter et phonascis et oratoribus necessaria est exercitatio, qua omnia conualescunt, ita curae non idem genus est. imperatores eis saepe utebantur, saltem familiae Iuliae uel Claudiae — al menos los emperadores de la familia Julio-Claudia se servían de ellos 116 Tac Ann 14.15.4. Nero scaenam incedit, multa cura temptans citharam et praemeditans adsistentibus phonascis. 121 Suet Aug 84.2. Pronuntiabat dulci et proprio quodam oris sono, dabatque assidue phonasco operam. Nero 25.3. neque quicquam serio iocoue egerit, nisi astante phonasco, qui moneret parceret arteriis ac sudarium ad os applicaret.