[LLHL] plagium, ii

[RSL] 
   subs. n.  FORMA de b ambigitur utrum uocabulum alienum sit, an ab a usus ad animalia pertinentes trahat.  ETYM πλάγιον.  DLAT plagiarius, plagiaticius.  [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] 
   ¶ a culpa alienos seruos uendendi quasi proprios, seu emendi uendendique homines liberos quasi seruos — delito consistente en la venta de esclavos ajenos como propios, o en la compra o venta como esclavo de una persona libre [HYPER furtum] → Cod Iust 9.20.15. Liberum sciens condicionem eius inuitum uenumdando plagii criminis poena tenetur. Dig 48.15.6pr. seruos alienos qui sollicitauerit aut interceperit, crimine plagii, quod illi intenditur, teneatur. 
   b decipula uenationi apta — trampa de caza [HYPER decipula] 5 Gratt 24. armorum casses plagiique exordia restes.