Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] Properocius, ii

[RSL] 
subs. m. FORMA Properōcius. ETYM proeprare, ocius.
¶ uocabulum ad modum Plautinum fortasse concinnatum, quod 'celer in properando' significare debuit — Properocio, nombre quizás humorístico creado al modo plautino, que debió significar 'rápido al darse prisa' [HYPER NOMEN uir] Inscr Cil Suppl. Italicae 1.898 Vercellis in Gallia Cis. Tapponis f. Tappo cistella posita ad edicta conlegarum eorum ad quos e.r.p. multiuori p. Properocius l. uini meronis plebem Romanam iure rogauit.

Ad portam Latinam ...