[RSL] subs. f. ETYM rebellare. [FREQ minima 5indicia 0,30/d.c.m.] uocabulum scriptis litterariis narrando (historiae) aptum, prosa, usibus mediis. ¶ contra dominatorem impugnatio — rebelión, revuelta o insurrección [HYPER inimicitiaa SIM →rebellio] 30 Val Max 7.3.ext.9. cum Tusculani ... crebris rebellationibus meruissent ut eorum urbem funditus Romani euertere uellent. 116 Tac Ann 14.31. commotis ad rebellationem Trinouantibus. 400 Aug c. Faust 16.87. Hoc ad uos multum est, qui Dei uestri requiem rebellatione gentis tenebrarum perhibetis excussam, et hostium repentino impetu perturbatam.