[RSL] subs. f. FORMAn. rebellium Gloss 2.501.15. rebellum πόλεμος. 2.240.50. ἀπόστασις.; rebelliumTLL. ETYMrebellare. [FREQ humilis 72indicia4,3/d.c.m. 54 Cic] uocabulum scriptis litterariis narrando, exponendo, argumentando aptum, usibus mediis et doctis, semper prosa; inde a saec. I aec. apparet, in tempore declinans.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
4
0,56
exponens
2
0,68
narratiua
66
12
diachronica
I aec.
21
7,5
I-II ec.
16
4,1
III-V ec.
35
3,7
diaphasica
docta
11
5,3
media
61
4,4
diastratica
litteraria
71
5,2
technica
1
0,36
modus
prosa
72
4,9
¶rebellandi actio — rebelión, revuelta o insurrección [HYPERinimicitiaaSIMrebellatioDOM audire, spectare, crimen] 52-51 Caes Gall 3.10.2. rebellio facta post deditionem. 116 Tac Ann 3.40. Eodem anno Galliarum ciuitates ob magnitudinem aeris alieni rebellionem coeptauere. 400 Sulp Sev Chron 1.49.4. cum occultis consiliis rebellionem pararet.