[RSL] adi. ETYMrebellare. DLATrebellis2. [FREQ humilis 145indicia8,7/d.c.m. 29-19 Verg] uocabulum scriptis litterariis narrando argumentando exponendo aptum, usibus praecipue doctis, numquam quotidianis; pro rata parte magis uersu quam prosa; inde a saec. I aec. apparet, postea usitatius, in fine Antiquitatis usitatissime.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
58
8,1
exponens
5
1,7
lyrica
1
3,5
narratiua
81
15
diachronica
I aec.
2
0,72
I-II ec.
34
8,8
III-V ec.
109
11
diaphasica
docta
40
19
media
105
7,6
diastratica
litteraria
144
10
technica
1
0,36
modus
prosa
106
7,3
uersu
39
20
¶aqui debellatus arma retentat — rebelde, que vuelve a guerrear después de haber sido vencido [REL →inoboediens in belloSIMrebellatrixDOMgentes Gallus, Numida, Partus; loca Gallia, Rhenus; homines Mithridates, seruus] 29-19 Verg Aen 12.185. cedet Iulus agris, nec post arma ulla rebelles Aeneadae referent. 50 Curt 8.1.35. Sogdianam regionem mihi attribuis, totiens rebellem et non modo indomitam, sed quae ne subigi quidem possit. 330-430 Heges 5.31.1. Carthago, quae usque ad excidium sui rebelles ciuium animos tulit. → Gloss 2.461.8. τύραννος. 2.249.52. ἀποστάτης. 5.191.21. duellio rebellis, quia antiqui bellum dicebant eo quod generatur sibi contrarius a duobus partibus. 5.479.69. perduellis. 5.239.22. rebelles pace facta bellum mouentes. 5.480.1. qui de alterum regnum ad alterum festinant transire. 5.567.3. debellio rebelles. rebellis is qui contra dominatorem arma retentat certe exstat, at hostis quoque rebellis quem uincere difficile est — el rebelde, por supuesto, ansía alzarse en armas contra el opresor; pero también se aplica al enemigo sin más, al que es difícil vencer 30 Vell 2.90.1. Dalmatia, annos uiginti et ducentos rebellis, ad certam confessionem pacata est imperii. postea ad partes pertinuit per bella ciuilia oppositas, quasi scriptoris pars inimicos contra rei publicae imperia, i. e. contra leges, constituisset — más tarde, fue aplicado a las facciones enfrentadas en guerra civil, como si el partido del narrador instituyera a los contrarios en rebeldes a las fuerzas institucionales y, por tanto, legales 369 Symm Or 1.22. Merito illi captiuus rebellis in deditionem datus est, merito usurpator tanti nominis oblatus ad poenam. 390 Amm 14.7.14. Montius nos ... nouo ut rebellis et maiestati recalcitrantes Augustae per haec quae strepit incusat. 26.9.10. rebellem et oppugnatorem internae quietis. → Cod Theod 11.36.31. nec enim eos fas est adimi debitae seueritati, qui pacem publicam actuum perturbatione confusam rebelli contumacia miscuerunt. GRAM + aduersus 320-325 Lact Inst 48.4. defensores falsorum deorum, aduersus uerum deum rebelles. seu contra 390-406 Vulg Num 14.9. Nolite rebelles esse contra Dominum. etiam per gen. eodem sensu 197 Tert Praescr 4.4. Qui antichristi ... nisi Christi rebelles? Hier Epist 82.4. me ipse laedit ... rebellem Ecclesiae uentilans? bminime de bello loquens qui imperia cuiuscumque generis minime oboedit, immo in eo contendit — en situaciones ajenas a la guerra rebelde, indómito, desobediente, difícil o contumaz [REL →inoboediensSIM →indomitusaDOM animus, Amor] 2 Ov Rem 246. Inferet arma tibi saeua rebellis Amor. 197 Tert Nat 1.17.5. si non armis, saltim lingua semper rebelles estis. 390-406 Vulg Iob 24.13. ipsi fuerunt rebelles luminis, nescierunt uias eius nec reuersi sunt per semitas illius. ad reum qui culpam negabat pertinuit — se aplicó al reo que no acepta su castigo → Novell Valent 23.6. licet nemo reus possit fascibus ac securibus reluctari, si quis tamen extiterit sic superbus, sic inpotens, sic rebellis, in cuius nequeat ire supplicium, amplissimas potestates directa relatione mox instruat, ne seueritas iusta lentetur. seu ad eum qui legum imperia spernebat — o a quien, simplemente, no aceptaba los mandatos de la ley → Novell Maior 2.4. Sicut enim uexari incongruae exactionis incommodis deuotos nolumus, ita rebelles iustae seueritatis uigore persequimur.