[RSL] uerb. intr. FORMA reclangĕre. ETYM re, clangere. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] ¶ resonare uel fremitum facere — resonar o retumbar [HYPER sonare] 390 Amm 17.7.4. quoniam adcliuitate collium aedes pleraeque deuehebantur, aliae super alias concidebant reclangentibus cunctis sonitu ruinarum inmenso.