[RSL] uerb. tr. ETYM re, stipulari. DLATrestipulatio. [FREQ minima 8indicia0,48/d.c.m. 76 Cic ↔ 160 Gaius] uocabulum scriptis technicis apud iuris consultos aptum, necnon litterariis exponendo argumentando narrando, semper prosa, usibus semper mediis; isdem temporibus quam restipulatio, immo isdem auctoribus usitatur.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
4
0,56
exponens
3
1
narratiua
1
0,19
diachronica
I aec.
3
1,1
I-II ec.
5
1,3
diaphasica
media
8
0,58
diastratica
litteraria
5
0,36
technica
3
1,1
modus
prosa
8
0,55
¶securitatem requirere aut condicionem is qui etiam stipulationem uel sponsionem acceperit — exigir una garantía o condición el que a su vez ha recibido una stipulatio o sponsio [HYPERpeterea] 76 Cic Q. Rosc 38. Quid tu auferre potes a Flauio, si Flauius nihil debet? quid hic porro nunc restipulatur quod iam pridem ipse exegit? 160 Gaius 4.165. ille autem aduersus sponsionem aduersarii restipulatur. → Varro Ling 5.182. qui pecuniam alligat, stipulari et restipulari. Gloss 2.174.5. restipulat ἀνθορῖζει.