[RSL]
subs. m. FORMA rumpōtinus. ETYM rumpotinus1. DLAT rumpotinetum. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.]
¶ arbor ad ligandas uites apta quae ita disponebatur putabaturque ut uitis sarmenta flagraque super eam extendisset; quae propria Galliae Cisalpinae erat atque etiam nomine arboris appellari fortasse poterat quae frequentius ad eum finem adhibebatur, scilicet opulus — árbol apropiado para maridar con las vides, que se disponía y podaba de manera que la vid extendiera sus sarmientos sobre él; era propio de la Galia Cisalpina, y pudo haber sido llamado también con el nombre del árbol utilizado con más frecuencia para ello, el opulus [HYPER arbor SIM →opulus] 79 Plin Nat 14.12. rumpotinus uocatur et alio nomine opulus arbor Italiae Padum transgressis, cuius tabulata in orbem patula replent puroque perductae dracone in palmam eius inde sub rectos ramorum digitos flagella dispergunt.