Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] rumpus, i

[RSL] 
   subs. m.  ETYM uocabulum sane celta →rumpotinus1 Colum 5.7.1.  DLAT →rumpotinus1.  [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] 
   ¶ uitis flagrum quod se conciliat arboribus ad id idoneis, praecipue opulus — sarmiento de la vid que se entrelaza entre árboles apropiados para ello, especialmente el opulus [HYPER pedamentum SIM traduxa] 37 Varro Rus 1.8.4. Quartum est pedamentum natiuum eius generis, ubi ex arboribus in arbores traductis uitibus uinea fit, quos traduces quidam rumpos appellant. 

Ad portam Latinam ...