[RSL] subs. m. ETYM scius. [FREQ minima 9indicia0,54/d.c.m. 330 Arnob] uocabulum scriptis litteraris proprium, usibus mediis, semper prosa; in fine Antiquitatis tantum inuenitur.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
3
0,42
exponens
1
0,34
narratiua
5
0,93
diachronica
III-V ec.
9
0,95
diaphasica
media
9
0,65
diastratica
litteraria
9
0,66
modus
prosa
9
0,62
¶acutulus et arrogans magister, qui pauca scit multa loquens — pendante o coloquial sabihondo [HYPERmagister] 330 Arnob 2.62.1. illud ... quod ab sciolis nonnullis et plurimum sibi adrogantibus dicitur, deo esse se gnatos nec fati obnoxios legibus. 370-420 Hier Epist 3.48.18. scioli ... qui in eo se doctos ostentare uelint. 429 Mar Merc Subnot 118.a. disertum se magis ostentare, et sciolum uolens. → Isid Diff 1.s.505. Sciens est peritus scientia et rebus; sciolus, simulator scientiae ac peritiae.