Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] sempiterne

[RSL] 
adu. ETYM sempiternus. [FREQ humilis 23indicia 1,4/d.c.m. 220-130 Pacuv] uocabulum scriptis litterariis argumentando et narrando aptum, usibus praecipue mediis, saepissime prosa; indicium unum a saec. III-II aec. exstat, reliqua sub Antiquitatis finem inueniuntur, et quidem ab Augustini manu.
Variatioindiciap/d.c.m. subc.
operumargumentalis172,3
dramatica12,2
narratiua50,93
diachronicaIII-II aec.12,5
III-V ec.222,3
diaphasicadocta10,48
media221,6
diastraticalitteraria231,7
modusprosa221,5
uersu10,52
   ¶ sine fine temporis — eternamente [SIM →aeternaliter] 220-130 Pacuv Trag 234. Populo ... ut faustum sempiterne sospitent. 398 Aug Serm 51.12.20. Sed parentes illi temporaliter, pater ille sempiterne. 

Ad portam Latinam ...