[RSL] subs. f. FORMAdem. stipulatiuncula Cic De orat 1.174.; m. stipulatus, us Ps Quint Decl 12.21. iure miseri sumus, et ex stipulatu legati nostri perimus. Gaius 3.94. si quid aduersus pactionem fiat, non ex stipulatu agitur, sed iure belli res uindicatur. Gloss 4.567.62. stipulatus testificatus. ETYMstipulari. [FREQ humilis 58indicia4,2/d.c.m.86-82 Rhet Her] uocabulum scriptis litterariis argumentando, exponendo, narrando aptum, semper prosa, usibus mediis; et technicis ad iuris prudentiam pertinentibus inuenitur; inde a saec. I aec. apparet, in fine Antiquitatis declinans.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
13
3,8
exponens
38
15
narratiua
6
1,2
diachronica
I aec.
17
6,2
I-II ec.
37
9,9
III-V ec.
3
0,6
diaphasica
docta
2
1
media
55
5,8
diastratica
litteraria
49
5,2
technica
8
3,3
modus
prosa
57
5,7
¶ostentus pactionis per uerba effectus, promissioni et sponsioni arte coniunctus — especificación verbal de las condiciones del contrato, término muy cercano a los de promissio y sponsio, estipulación, obligación formal y verbal entre deudor y prestatario [HYPERcontractusHYPconstipulatio, iudicatum solui, restipulatio, →stipulatio fructuaria] 68-44 Cic Att 16.11.7. etsi nondum stipulationes legeram ..., tamen rem pridie Idus uelim conficias. 59 Sen Benef 3.15.1. utinam nulla stipulatio emptorem uenditori obligaret! 330 Arnob 4.20.2. habent speratas, habent pactas, habent interpositis stipulationibus sponsas? → Isid Orig 5.24.30. Stipulatio est promissio uel sponsio; unde et promissores stipulatores uocantur. Diff append.162. stipulatio certum habet intellectum, restipulatio, si aliquid sit factum quod conuenit, astipulatio eiusdem pecuniae, ut uel alter repetere possit, constipulatio, conserta restipulatio, si qua dolo malo facta. Gloss 2.306.47. ἐπερώτησις interrogatio stripulatio. 2.383.25. ὁμολογία ἡ ἀπὸ ἐρωτήσεως sponsio stipulatio. 4.393.32. stipulatio testatio. pactionis duae partes uenditor et emptor erant, quarum una, ut id fieretur, uerbo spondere utebatur; contractus priuatus erat qui ei per legem facto praeferebatur — se realizaba entre dos contratantes denominados uenditor y emptor, mediante la pregunta de una de las partes mediante spondere; era un contrato privado, preferible al sometimiento a una norma más general o ley 160 Gaius 4.31. damni uero infecti nemo uult lege agere, sed potius stipulatione ... obligat aduersarium suum, idque et commodius ius et plenius est. sponsio eo differebat, ut uenditor sese certam pecuniam soluturum esse promittebat si ea, quae uendere uellet, in eius potestate esse nequiret; et pro praede litis et uindiciarum nominabatur — se diferenciaba de sponsio en que este designa una particularidad del contrato consistente en realizar una promesa que hace el vendedor de pagar una suma estipulada, si no puede probar ser el poseedor del bien vendido; también se denominaba pro praede litis et uindiciarum o stipulatio fructuaria stipulatio fructuaria. stipulatio in contractu qua indicatur quantitas quam uenditor emptori soluere debet si constat eum possessorem eius rei quam uendit non fuisse — estipulación en un contrato por la cual el vendedor se comprometía a aportar una suma convenida en caso de demostrarse que no era el poseedor del bien que iba a vender [HYPER stipulatio SIMsponsiob, pro praede litis et uindiciarum] 160 Gaius 4.166. fructuariae stipulationis uis et potestas haec est, ut si contra eum de possessione pronuntiatum fuerit eam summam aduersario soluat.