[RSL]
subs. f. FORMA triorche Plin Nat 25.69.; acc. triorchim, triorchin Plin Nat 10.207., triorchem Plin Nat 10.21.; Forcellini usum profert a sub lemmate triorchis, idis, usum b sub triorches, ae. ETYM τριόρχης 'tinnunculus'; uulgaris etymologia quasi tribus testibus dotatum intellexit, cum natura confligens Plin Nat 10.21. triorchem a numero testium, cui principatum in auguriis Phemonoe dedit. [FREQ minima 6indicia 0,36/d.c.m. in 79 Plin Nat]
¶ a accipitris genus, qui nidum ferociter defendebat et aliis auibus contumelias exercebat — triorque, tipo de azor que defendía su nido bravamente; y era a su vez enemigo del águila pescadora y el milano [HYPER accipitera SIM →buteo1] 79 Plin Nat 10.207. communibus inimicitiis, harpe et miluus contra triorchin. Plin Nat 25.69.
(Buteo Buteo) buteo ipse fortasse fuit — quizás fue otro nombre de buteo 79 Plin Nat 10.21. buteonem ... triorchin appellant Romani.
inter aquaticas aues comprehendebatur — aparecía enumerada entre las aves acuáticas 79 Plin Nat 10.204. aquaticae brenthos et gauia et harpe et triorchis accipiter.
b BOT fruticis genus quod nomen ab aue triorche usurpauerat, quae eo nidificabat — centaurea, cuyo nombre debía provenir del ave rapaz que anidaba en ella [HYPER frutex] 79 Plin Nat 25.69. est centauris cognomine triorchis. 25.69. Theophrastus defendi eam inpugnarique colligentes tradit a triorche accipitrum genere, unde et nomen accepit.