[RSL] subs. m. FORMA tūtarchus; toecharchus, sitarchus. ETYM τοίχαρχος, a σίταρχος 'praefectus' commodatum. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] ¶ remigum praefectus ad unam nauis partem, quorum duos exsistere solitum erat — capataz encargado de los bancos de remeros a cada lado de la embarcación, siendo lo normal que hubiera dos [HYPER dux SIM hortatorb] 180 Hyg Fab 14.32. tutarchi autem fuerunt Zetes et Calais Aquilonis filii, qui pennas et in capite et in pedibus habuerunt. → Gloss 5.582.14. rector nauis. 3.205.38. sitarchos tutartus. ! Hoyo, Javier del y García Ruiz, José M. (2007), "Peculiaridades lingüísticas en las Fabulae de Higinio", Revista de Estudios Latinos 7, 2007, 51.