Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] tutarchus, i

[RSL] 
   subs. m.  FORMA tūtarchus; toecharchus, sitarchus.  ETYM τοίχαρχος, a σίταρχος 'praefectus' commodatum.  [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] 
   ¶ remigum praefectus ad unam nauis partem, quorum duos exsistere solitum erat — capataz encargado de los bancos de remeros a cada lado de la embarcación, siendo lo normal que hubiera dos [HYPER dux SIM hortatorb] 180 Hyg Fab 14.32. tutarchi autem fuerunt Zetes et Calais Aquilonis filii, qui pennas et in capite et in pedibus habuerunt. → Gloss 5.582.14. rector nauis. 3.205.38. sitarchos tutartus. ! Hoyo, Javier del y García Ruiz, José M. (2007), "Peculiaridades lingüísticas en las Fabulae de Higinio", Revista de Estudios Latinos 7, 2007, 51. 

Ad portam Latinam ...