[RSL] subs. f. ETYM uitisEM, cum parra coniunctum, auis genus uitibus nidificans, quod inusitatum est; an cum uitium, auis quidem dira stendens; uide Capponi, Filippo. “La Vitiparra Di Harduinus (Plin., 10, 96).” Latomus 32, no. 3 (1973): 550–59. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] ¶ auis genus in passerem formatae, item auguralis — ave paseriforme, probablemente agorera, quizás el chotacabras, mito, herrerillo o chochín [HYPER auis] [HYPER oscen] 79 Plin Nat 10.96. In genere uitiparrarum est cui nidus ex musco arido ita absoluta perficitur pila, ut inueniri non possit aditus.