Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] uua duracina

[RSL] 
subs. f. FORMA dūracina. [FREQ minima ?indicium ?/d.c.m.]
   ¶ uuae scariae genus mensae commendatissima; ut uarietas esset aestimata et uulgo notissima, testimonia priuata atque colloquia id monstrant — uva lairén, tipo de uva de mesa de piel dura y carne firme; que era una variedad apreciada y conocida por la población general lo prueban los testimonios más domésticos y coloquiales [HYPER uuaa DOM suspendebantur, ut passariae fierent] 84-85 Mart Epigr 13.22.t. Uvae duracinae. Non habilis cyathis et inutilis uua Lyaeo, sed non potanti me tibi nectar ero. 121 Suet Aug 76. «Dum lectica ex regia domum redeo, panis unciam cum paucis acinis uuae duracinae comedi». 

Ad portam Latinam ...