necessarius, a, um 1

     adi.  
     a qui ad executionem uel expletionem cogit - inevitable, obligatorio o necesario [REL necessarius1b, obligatorius] 
     b qui praecipuus et maximi momenti est - indispensable o esencial [REL →necessarius1a] 
     c amicitia uel cognatione coniunctus - ligado por amistad o parentesco [REL familiaris1c, propinquusc]