receptaculum, i

     subs. n. 
     • locus quo aliquis protegitur  • recinto para resguardarse [HYPER refugium] 
     receptaculum animalium.  receptaculum ubi armenta proteguntur  • recinto para guardar animales [HYPER aedificium rusticum HYP →apiarium, buuile, capsum, conclaueb, haraa,→b, ouile, →praesepea, suile, tholusb, →uiuarium SIM claustrumd, stabulum]