receptaculum, i

     subs. n. 
     locus quo aliquis protegitur - recinto para resguardarse [HYPER refugium] 
     receptaculum animalium.  receptaculum ubi armenta proteguntur - recinto para guardar animales [HYPER aedificium rusticum HYP →apiarium, buuile, capsum, conclaueb, equile, gallinarium, haraa,→b, ouile, →praesepea, suile, tholusb, →uiuarium SIM claustrumd, stabuluma1]