habitatio, onis

     subs. f.  
     • habitandi ratio uel quo modo aedificium habitetur  • manera de habitar, destino o uso de un edificio o vivienda [HYP →domicilium, →habitatio ferarum, →hospitium, incolatus2, →stabulumb2] 
     habitatio ferarum.   locus ubi ferae habitant  • lugar donde viven animales salvajes [HYPER habitatio HYP cubile, lustrum1b, stabuluma2]