[LLHL] acceptator, oris

[RSL] 
   subs. m.  ETYM acceptor.   [FREQ minima4indicia 0,24/d.c.m.] 
   ¶ a (→acceptora2) CHRIS deus hebraicus qui aliquid gen libenter accipit — el dios hebreo que acepta o recibe algo de buen grado 197 Tert Paenit 2.10. deus enim reprobationem bonorum ratam non habet utpote suorum, quorum cum auctor et defensor sit, necesse est proinde et acceptator; si acceptator, etiam remunerator. 213 Tert Ieiun 11.2. uotum, cum a deo acceptatum est, legem in posterum facit per auctoritatem acceptatoris. 
    a aditus templi — entrada o recepción de un templo [HYPER aditus] → sed uide Inscr Dessau 5465 Romae. Herculi numini sancto cum basi marmorata acceptatoribus et terraris C. Sentius Portesis sua pecunia dedicauit. Dess ad 5465. acceptatoribus et terraris: incertum quae instrumenta significentur.