[RSL] adu. FORMA ācriter; comp. acriusx261, sup. acerrimex104(quorum acerrumex7). ETYMacer1. [FREQ media 522indicia39/d.c.m. 254-184 Plaut] uocabulum scriptis litterariis praecipue narrando, item argumentando exponendo aptum, etiam reliquis minore numero pari frequentia, prosa magis quam uersu; usibus mediis si numerum uideas, pro rata parte doctis quotidianisque praeualens; scriptis technicis ad oratoriam agri culturam medicinam historiam naturalem pertinentibus quoque inuenitur; per omne linguae Latinae aeuum pariter apparet.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
120
24
dramatica
13
29
exponens
44
16
lyrica
7
33
narratiua
327
68
satirica
7
27
diachronica
III-II aec.
14
33
I aec.
182
81
I-II ec.
168
43
III-V ec.
154
23
diaphasica
docta
124
59
media
378
35
quotidiana
16
37
diastratica
litteraria
561
43
technica
67
21
modus
prosa
460
39
uersu
58
32
¶amodus uehementior quo uerbi actio peragitur — manera especialmente intensa con que se desarrolla la acción verbal 30 Cels 7.30.3a. Ubi sanguis ui fluit, fames dicitur, aluus acrius ducitur. aliquando cum modo percipiendi relatum, id est, cum acumine — con agudeza [REL→acuteb] 45 Cic Tusc 1.73. cum acriter oculis deficientem solem intuerentur. 125 Apul Socr 21. si quis uelit acriter cernere, oculi curandi sunt, quibus cernitur. 338 Iul Val 1.12. acrius intuens cursus astrorum. b (→acer1b1) saepius semantizatur maiorem gradum in uerbo significans, secundum cognitiones activatas ab eo; ita ut uehementer, profunde, cum studio usitatur — con intensidad, profundamente o con empeño 200 Plaut Stich 180. nunc essurio acrius. 86-82 Rhet Her 2.49. exputamus acriter et criminose et diligenter. 32 Val Max 7.2.6. ut uirtutibus pares, ita inimicitiis acerrime inter se dissidentes. 390 Amm 21.16.9. in quaestiones acrius exurgens quam ciuiliter. (→acer1b2) saepe ad pugnam pertinuit [SIMfortiterb, uehementerDOM pugnare, instare, proeliare] 52-43 Hirt Gall 8.19.5. praesidio cohortium confisi nostri acerrime proeliantur. 30 Vell 2.68.1. dum in acie Pharsalica acriter de summa rerum Caesar dimicat. 390 Amm 17.8.5. Chamauos ... partim cecidit partim acriter repugnantes uiuosque captos conpegit in uincula. aliquando plus celeritatem et studium, quo actio agitur, quam necessariam patientiam uel perpessionem ad id perficiendum continet 20-9 Liv 41.10.3. repentinus et tumultuarius exercitus acrius primo impetu quam perseuerantius pugnauit. 50 Curt 4.6.14. acrius quam constantius proelium inierunt. (→acer1b4) item ad intellectus opera pertinuit 70 Lucr 3.53. in rebus acerbis acrius aduertunt animos ad religionem. 55 Cic Pis 68. lubricum genus orationis adulescenti non acriter intellegenti. 95 Quint Inst 2.7.3. exercebitur acrius memoria aliena complectendo quam sua. 338 Iul Val 1.35. Alexander irruptionem oppidi acrius agitabat. praecipue ad sermonem pertinentia [sim uehementer dom dicere] 234-149 Cato Orat 166. acerrime aduorsus eos dicit. 201 Plaut Cist 108. Plauto. nolito acriter eum inclamare sed, amabo, tranquille. 45 Cic Tusc 4.55. An tibi irasci tum uidemur, cum quid in causis acrius et uehementius dicimus? 32 Val Max 8.5.1. Pompeium A. f. repetundarum reum acerrime dicentibus testimonium non abrogata fides. 350-400 Dict 2.5. nostri acrius incusare, quod tam hostiliter aduersum suos uersaretur. uel ad ipsius conscientiam uel curas affectusue 191 Plaut Pseud 273. Amatur atque egetur acriter. 85 Cic Inu 1.103. acriter excitata indignatio. 63-65 Sen Epist 29.7. uidebis eosdem intra exiguum tempus acerrime ridere et acerrime rabere. 220 Min Fel 3.4. me Octaui nostri acriter angit et remordet oratio.