[RSL] subs. m. FORMA *aculeoML/*aquileoCPasc. ETYMaculeus. DLAT Aculeo. DROMcast. aguijón, cat. agulló, fr. aiguillon, port. agulhâo. [FREQ minima 8indicia0,48/d.c.m.] uocabulum scriptis litterariis ut rei nomen ignotum, lingua communi tantum usitatum, deriuatiuis Romanicis linguis exstantibus; exstat tamen cognomen, saec. i aec. duobus auctoribus (Cic-x7, Liv-x1) praesens, scriptis praecipue technicis ad rhetoricam pertinentibus sine ullius sensus nouatione.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
7
0,97
narratiua
1
0,19
diachronica
I aec.
8
2,9
diaphasica
media
8
0,58
diastratica
litteraria
2
0,15
technica
6
2,2
modus
prosa
8
0,55
¶aC. Aculeo, eques Romanus, iuris consultus, Ciceroni affinis — el caballero romano Gayo Acúleo [HYPER NOMENcognomen] 55 Cic De orat 1.191. Nonne uidetis equitem Romanum ... C. Aculeonem, qui mecum uiuit semperque uixit, ita tenere ius ciuile, ut ei ... nemo de eis, qui peritissimi sunt, anteponatur? bC. Furius Aculeo, quaestor — el cuestor Gayo Acúleo [HYPER NOMEN quaestor] 29-9 Liv 38.55.5. C. Furii Aculeonis quaestoris.
Linguae Latinae Historicum Lexicon 