Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] acupictus, a, um

[RSL] 
adi. FORMA acūpictus; semper pet tmesin acu pictus. ETYM acu pingere. [FREQ minima 9indicia 0,54/d.c.m. 29-19 Verg] uocabulum scriptis litterariis argumentando narrando (carmini heroico) aptum, et uersu et prosa, usibus doctis mediisque; inde a saec. I aec. inuenitur, tantum a Vergilio usitatum, postea in Antiquitatis fine.
Variatioindiciap/d.c.m. subc.
operumargumentalis60,9
narratiua30,54
diachronicaI aec. 20,7
III-V ec.70,77
diaphasicadocta20,94
media70,49
diastraticalitteraria90,63
modusprosa60,42
uersu31,5
   ¶ acupictura ornatus siue plumatilis — bordado [REL plumatilis] 29-19 Verg Aen 11.777. carbaseos fuluo in nodum collegerat auro pictus acu tunicas. 383 Hier Hom Orig Ezech 713.d. ad beneficia corporalia uidemur uti consutis quibusdam, et acu pictis sub cubito manuum nostrarum. 419 Aug Quaest hept 2.177.11. de hyacintho et purpura et cocco neto et bysso torta, uarietate acu picta. 2.177.12. uelum acu picto opere uariatum. → Serv Aen 11.777. Pictus acu tunicas et barbara tegmina crurum. id est habebat uestem phrygionis arte perfectam. Isid Orig 19.22.22. Acupicta uestis acu textilis uel acu ornata. 

Ad portam Latinam ...