[RSL] subs. m. FORMA acūtare. ETYM acutus1. DLAT acutatus. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] ¶ acutum redere — aguzar [HYPER laborarec SIM →acuerea] 400 Vind Hum 6. spatium ferit ictu suo sanguinem sonumque inpulsu suo faciens et acutatur usque ad epiglosidem. → Gloss 415.10. limat acutat.
Linguae Latinae Historicum Lexicon 