[LLHL] acutule

[RSL] 
   adu.  FORMA acūtule.  ETYM acutulus →acutus1b2.  [FREQ minima 2indicia 0,13/d.c.m.] 
   ¶ nimis acute uel inflate — con demasiada agudeza o pedantería, presuntuosamente 397-401 Aug Conf 3.7.12. nesciebam enim aliud uere quod est, et quasi acutule mouebar ut suffragarer stultis deceptoribus, cum a me quaererent unde malum. 400-430 Aug Epist 205.1.4. infirmitas metitur humana, et acutule se garrire arbitratur.