[RSL] subs. m. ETYM aedituari < aeditumari. [FREQ minima 2indicia 0,13/d.c.m.] ¶ templi custos uel curator — guardián o encargado del cuidado de un templo [HYPER custos SIM →aeditumusa] 70 Lucr 6.1275. cuncta cadaueribus caelestum templa manebant, hospitibus loca quae complerant aedituentes. 160 Gell 12.10.8. Titus autem Lucretius in carmine suo pro «aedituis» «aedituentes» appellat.
Linguae Latinae Historicum Lexicon 