[LLHL] aeditumari

[RSL] 
   uerb. intr.  FORMA aedituari.  ETYM aeditumus.  DLAT aedituens.  [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] 
   ¶ ut aedituens uel templi curator operari — ejercer como guardián o encargado de un templo [HYPER custodire] 89 Pompon Atell 2. tibi appareo atque aeditumor in templo tuo. Inscr Cil 6.8707. Ser. Sulpicio ... Alcimo aedituo ab Isem Pelagiam ... aedituauit an. X. → Non 75. aedituor id est aedem tueor. Gloss 5.638.23. aedituor aedem tueor.