[LLHL] aequanimiter

[RSL] 
   adu.  ETYM aequanimus.  [FREQ humilis 18indicia 1,7/d.c.m. 100-200 Ps Caec Bal] tardum uocabulum scriptis litterariis argumentando narrando exponendo aptum, paucis auctoribus usitatum, prosa semper; usibus mediis, aliquotiens doctis. 

Variatio		indicia	p/d.c.m. subc.
operum	argumentalis	11	1,7
	exponens	1	0,34
	narratiua	6	1,1
diachronica	I-II ec.	5	1,3
	III-V ec.	13	1,5
diaphasica	docta	2	0,96
	media	16	1,2
diastratica	litteraria	17	1,3
	technica	1	0,36
modus	prosa	18	1,3

   ¶ cum animi tranquillitate et constantia uel patienter — con tranquilidad y constancia de espíritu, pacientemente o Chris resignadamente [REL moderate, modeste, pacate, placide, quiete, sedate, tranquille SIM aequo animo ANT grauitera] 100-200 Ps Caec Bal 5.11.2. Socrates cum hospites suos satis tenui caena suscipere pararet, et amicus eius uituperaret, respondit: Si boni uiri sunt, aequanimiter ferent; si mali, non curabimus. 390 Amm 19.10.2. qua miseratione uulgus ad clementia suapte natura procliue lenitum conticuit aequanimiter uenturam operiens sortem. 400-450 Prosp Sent 35. iustum est aequanimiter omnia accipi, quae iudicaturus uoluit tolerari.