[RSL] adi. FORMA animaequusx6, in Vulgata tantum; comp. tantum, nam *aequanimior absurdum certe fuisset; animaecus Gloss 2.17.12., aniques?4.17.33., aequanimisx1 Hermas 2.51.; b aequanimo. ETYM aequo animo (ferre). DLATaequanimitas, aequanimiter, aequo animo. [FREQ minima 8indicia0,48/d.c.m. 300-400 Epist Alex] uocabulum scriptis litterariis narrando exponendo aptum, usibus mediis, magis prosa quam uersu.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
exponens
1
0,34
narratiua
7
1,3
diachronica
III-V ec.
8
0,85
diaphasica
media
8
0,58
diastratica
litteraria
8
0,58
modus
prosa
7
0,48
uersu
1
0,52
¶aequanimitatem praebens — ecuánime, justo, mesurado, tranquilo, calmado, razonable, perseverante o paciente [RELabstinens, constansa, continens, →moderatus, →modestus, parcus, patiens, sobriusb, statariusb, temperansa] 370-380 Carm De sept sap 2. aequanimus fiam te iudice, siue legenda, siue tegenda putes carmina quae dedimus. 400 Vulg Act 27.36. cum fregisset panem coepit manducare, animaequiores autem facti omnes et ipsi adsumpserunt cibum. → Gloss 2.17.12. animaecum ἰσόψυχον. 2.317.24. εὔθυμος. 2.320.44. εὔψυχος. 4.17.33. aniques patientes. 4.481.20. patiens, longanimis. 5.589.47. patiens animo. loc. adu. aequo animo.x251 [Forma aequanimo Gloss 2.12.5.] aequanimiter — con calma y paciencia, mesuradamente o con benevolencia [SIM→aequanimiterDOM ferre, pati] 100 Ter Phorm 138. unum hoc scio, quod fors feret feremus aequo animo. 46-43 Publil 488. Omnes aequo animo parent, ubi digni imperant. 63-65 Sen Epist 30.4. Magna res est ... cum aduentat hora illa ineuitabilis, aequo animo abire. 398 Aug Serm 162C.3. Accepit aequo animo reprehendentem. → Gloss 2.12.5. Aequanimo προθύμως. 2.320.46. εὐψύχως.