[RSL] adu. FORMA allēgorice; allegoricos < ἀλληγορικῶς apud grammaticos abundans. ETYMallegoricus. [FREQ humilis 32indicia2,4/d.c.m. 207 Tert] uocabulum tardum et in tempore paulum proiectum, paucis auctoribus; scriptis litteraris argumentando aptis apparet, prosa usibusque mediis.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
28
5,7
narratiua
4
0,84
diachronica
III-V ec.
32
4,8
diaphasica
media
32
3
diastratica
litteraria
32
3
modus
prosa
32
2,8
¶allegorico modo uel figurate — alegóricamente o figuradamente [REL→figurate] 207 Tert Adv Marc 4.20.4. Age nunc, qui militarem et armatum bellatorem praedicari putas, non figurate nec allegorice. 398 Hier Epist 85. iurgium duarum meretricum interpretatur allegorice de Ecclesia ex gentibus congregata, ac Iudaeorum Synagoga.