[RSL] subs. m. ETYM animaduertere siue animaduersio. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] ¶ difficile est exacte eius significationem definire; nam, prout haec uox ab animaduertere uel ab animaduersio deducatur, diuersus sensus obtinebitur, quoniam si directe ex priori deriuatur, obseruatorem significabit, si ex secunda prouenit, significatio erit magis censori propinquus. Itaque OLD eam definit ut 'one who notices, an observer', et Gaffiot ut 'observateur'; sua ex parte, Charlton eam intellegit ut «a censor». ultima sententia melius retinenda est, nam Cicero, ut uidetur, huius uocabuli auctor uel introductor fuit, et etiam animaduersionis sensus ut censura uel reprehensio; qua de causa ambae uoces eandem significationem semanticam ueri similiter communicarent. ex altera parte, exemplum exstans eam cum iudice1 congruere facit, quae frequens coniunctio in usu animaduersionis est, poenam supplicium condemnationem significantis, quae a censura uel reprehensio prouenit, praesertim cum a magistratu publico fit. re uera, in Diccionario latino-español, Nebrija animaduersorem considerat ut latinam translationem uocis castigador2, quod etiam synonymum est punitoris — establecer con precisión su significado resulta difícil; efectivamente, según se derive esta palabra de animaduertere o de animaduersio, se obtendrá un sentido diferente, puesto que si deriva directamente del primero su significado será el de 'observador', pero si proviene de la segunda tendrá un significado más próximo al de 'censor'. Así, OLD la define como 'one who notices, an observer', y Gaffiot como 'observateur'; por su parte, Charlton lo entiende como 'a censor'. Parece más razonable mantener esta última opinión, pues fue Cicerón, al parecer, el creador o introductor de esta palabra y también del sentido de animaduersio como 'censura', 'reprensión' o 'animadversión', por lo cual es creíble que ambas palabras compartan el mismo contenido semántico; por otro lado, el ejemplo existente la hace coincidir con iudex1, combinación frecuente en el uso de animaduersio 'castigo', 'pena' o 'condena', procedente a su vez de 'censura' o 'reprensión', especialmente la que realiza un cargo público. De hecho, en su Diccionario latino-español, Nebrija da animaduersor como traducción latina de castigador2, sinónimo también de punitor. ! 1 quamuis de eo uocabulo ambigitur. 2 Castigador assi. punitor. animaduersor. itaque, animaduersor eum qui hominis mores examinat uel censor significauit — así, animaduersor sería aquel que examina la conducta humana, censor [HYPER iudexa SIM corrector, castigator, punitor] 44 Cic Off 1.146. si acres ac diligentes iudices esse uolumus animaduersoresque uitiorum, magna saepe intellegemus ex paruis.