[RSL] subs. f. ETYManimare. [FREQ minima 12indicia0,72/d.c.m. 45 Cic] uocabulum scriptis litterariis argumentando aptum, usibus mediis, semper prosa; inde a saec. I aec. apparet, semel tantum, usque ad Antiquitatis finem silentio prouectum; et est philosophiae proprium; sensus et ab animaa et ab animusb proueniunt.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
11
1,5
exponens
1
0,34
diachronica
I aec.
1
0,36
III-V ec.
11
1,8
diaphasica
media
12
0,87
diastratica
litteraria
12
0,88
modus
prosa
12
0,83
¶auitae infusio — infusión de vida [HYPER creatio] 45 Cic Tim 35. Diuinae animationis maxime speciem faciebat ex igne, ut et splendidissimus esset et aspectu pulcherrimus. 384-440 Macr Somn 2.12.10. cum morte animalis discessit animatio, cadit corpus regente uiduatum. → Gloss 2.481.24. ψυχαγωγία. banimaduersio uel animositas — animosidad, encono, antipatía o inquina [HYPERinimicitiaaSIM→animositas] 210-213 Tert Anim 19.5. Sentias ramos aliorsum destinatos, et animationem arboris de diuortio parietis intellegas. 419 Aug Quaest hept 4.79. auferetur ira animationis domini ab Israel. cquare animaduersionem uel iuris poenam designauit — por ello, acabó indicando el castigo o pena legal [HYPERpoenaDOM irasci, iratus] → Gloss 5.166.34. animatione. uindicta.