[RSL] adi. ETYM aquilaa, aquilusb. DLAT Aquilina, Aquilinus2, subaquilinus. [FREQ minima 4indicia 0,26/d.c.m. 191 Plaut] ¶ a (ab aquilaa) ad id quod aquilae peculiare erat pertinuit — que tiene características de águila o aguileño [REL leoninus, miluinus, mustellinus] 191 Plaut Pseud 852. An tu inuenire postulas quemquam coquom nisi miluinis aut aquilinis ungulis? 125 Apul Met 2.2. oculi caesii quidem, sed uigiles et in aspectu micantes, prorsus aquilini. 197 Tert Paenit 12.7. capilli incuria horrorem aquilinum praeferente. Inscr Carm Epigr 1969.16. Aquilinus pietate et Barbarus exsequias ibi sollemni de more frequentant. → Philarg Verg Ecl 8.27. gryphes ... imago leonis, caput aquilinum et ungues. Prisc Gramm 80. aquila aquilinus, mustela mustelinus. Gloss 2.20.32. ἀετώδης, γρυπός 'ganchudo'. in fine Antiquitatis ad id quod aquila habebat pertinuit — fue aplicado a lo que era del águila 395-415 Marcell 8.71. pinna aquilina uel columbina laborantem oculum inungues. a (ab aquilus) ad id quod concoxtum uel triste erat — se aplicó a lo que es sombrío o cetrino [REL →aquilusa] → Philarg Praef. Virgilius ... corporis statura fuit grandi, aquilino colore. Gloss 5.628.2. di aquilini dii inferi.