[LLHL] armillum, i

[RSL] 
   subs. n.  ETYM incerta, certe commodatumEM; uulgaris armus Paul Fest 2.12. Armillum uas uinarium in sacris dictum, quod armo, id est humero, deportetur.  [FREQ minima 4indiciA 0,24/d.c.m. 180-103 Lucil] uocabulum scriptis litterariis narratoriis satirisque aptum, usibus mediis, et prosa et uersu.   
   ¶ uas uino potando aptum — vaso para beber vino [HYPER uas potorium] 37 Varro Frg Non 55. armillum, quod est urceoli genus uinarii. → Paul Fest 2.12. Armillum uas uinarium in sacris dictum, quod armo, id est humero, deportetur. 
   loc. uerb. ad armillum redire [reuertere].  iter calcatum repetere — volver a    las andadas [HYPER renouare SIM retentare1b] 180-103 Lucil 28.767. anus russum ad armillum. 125 Apul Met 6.22. Cupido ... suae repentinam sobrietatem pertimescens ad armillum redit et Ioui supplicat suamque causam probat. 9.29. altius commota atque exasperata ad armillum reuertit et ad familiares feminarum artes accenditur.