[LLHL] armita, ae

[RSL] 
   subs. f.  ETYM armus. 
   ¶ Vestalis uirgo in sacrificando, quae togae laciniam supra armum uertebat — virgen vestal en el momento de sacrificar, pues debía volver sobre su hombro el faldón de su toga [HYPER sacerdos] → Paul Fest p4.2. dicebatur uirgo sacrificans, cui lacinia togae in humerum erat reiecta. legibus etiam Laurentum sanctum est, ne pomum ex alieno legatur in armum, id est, quod humeri onus sit.