[LLHL] balbus, a, um 1

[RSL] 
   adi.  FORMA haesitat inter b et u, sicut in balua / ualua Martyr 173. per b mutam signabitur, ut baluus. Alc 33. ualua quod est ostium per u; balba, mobile nomen, balbus balba balbum, quod est tardiloqua. 189. baluus, balua, baluum. Gloss 2.458.18. ualua.  ETYM balb-; Isid Orig 10.29. balbus a balbando potius quam loquendo dictus.; Gloss 4.590.19. a balando potius quam loquendo dictus.  DLAT balbe, balbescere, Balbus2, balbutus.  DROM cat. balb 'frigore laborans', it. balbo, port bobo > esp. bobo (> bobalicón, embobar), fr. ébaubi 'stupidus siue obtusus', ébaubir 'stupidare'; gall. bouba 'iucundum mendacium'CorP; cat., esp., port. bobina 'orbiculum siue trochlea' > fr. bobine.  [FREQ humilis 2indicia 1,2/d.c.m. 180-103 Lucil] uocabulum scriptis litterariis omne genus praeter dramaticum aptum, feliciter apud satyricos; omnibus usibus, specialiter doctis quotidianisque inuenitur, et prosa et uersu; technica scripta hos usus sequuntur; exhibitur ocius, Postumio Balbo anno 504 aec. nominato. 

Variatio		indicia	p/d.c.m. subc.
operum	argumentalis
	dramatica
	exponens
	lyrica
	narratiua
	satirica
diachronica	III-II aec.
	I aec.
	I-II ec.
	III-V ec.
diaphasica	docta
	media
	quotidiana
diastratica	litteraria
	technica
modus	prosa
	uersu

   ¶ a 
101
45 
79 
400
→ Gloss  — ─