[RSL] adi. FORMAcomp. bellicosiorx5, sup. bellicosissimusx21. ETYMbellicus. [FREQ humilis 103indicia7,7/d.c.m. 120 Porc Lic] uocabulum scriptis litterariis narrando (historiae) aptum, necnon dramaticis lyricisque, prosa usibusque praecipue mediis, saepe doctis numquam quotidianis; uox enim omnibus Romanis cognita et usitata.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
13
2,6
dramatica
1
2,2
exponens
16
5,7
lyrica
2
9,4
narratiua
71
15
diachronica
I aec.
27
12
I-II ec.
25
6,5
III-V ec.
51
7,5
diaphasica
docta
26
12
media
77
7,1
diastratica
litteraria
88
2,8
technica
15
5,7
modus
prosa
98
8,5
uersu
5
2,8
¶hominis animus qui bellum amat — carácter belicoso, aguerrido o marcial [RELarmifer, armiger1, bellatorc, bellatorius, bellifer, belliger, belligerator, belligerosus, bellosus, pugnabilis, →turbulentusb, →pugnax SIMbellaxGRADUSbellator, bellicosus, belliger, bellifer, bellax, pugnax, turbulentusbANT→quietus] 120 Porc Lic 1.2. Musa pinnato gradu intulit se bellicosam in Romuli gentem feram. 29-9 Liv 1.20.1. in ciuitate bellicosa plures Romuli quam Numae similes reges putabat fore. 95 Quint Inst 1.10.20. ne illis quidem qui rudes ac bellicosi uidentur curam musices ... defuisse. 412-427 Aug Ciu 1.32. populo bellicoso ... ludorum scaenicorum delicata subintrauit insania. → Gloss 2.411.52. πολεμικός. 4.488.23. pugnandi cupidus aut pugnax. 4.24.46. uir assiduus in bello. 4.585.36. expugnosus. 5.422.56. bellicosum locum ubi pugna fit. 4.313.30. bellicosissimus asper. 5.442.55. pugnator insignis, id est nominatissimus.
Linguae Latinae Historicum Lexicon 