Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] bellicus, a, um

[RSL] 
adi. FORMA arch. dŭēllicus Plaut Epid 450. quem in adulescentia memorant apud reges armis, arte duellica diuitias magnas indeptum. Lucr 2.662. equorum duellica proles. ETYM bellum. DLAT bellicosus. [FREQ humilis 235indicia 14/d.c.m. 70 Cic] uocabulum scriptis litterariis omne genus praecipue narrando argumentando exponendo aptum, sed pro rata parte lyricis abundans, item pro rata parte uersu praeualens, omnibus usibus praecipue doctis mediisque; scriptis technicis praecipue ad oratoriam artemque militiarem pertinentibus quoque apparet.
Variatioindiciap/d.c.m. subc.
operumargumentalis7210
dramatica49
exponens217,1
lyrica1242
narratiua12623
diachronicaI aec. 5621
I-II ec.6316
III-V ec.11612
diaphasicadocta4923
media18413
quotidiana23,5
diastraticalitteraria21616
technica196,9
modusprosa19313
uersu4221
   ¶ a ad bellum pertinens, itaque ad uirtutes bellandique studium refert; inde bellicosus inuenitur, hominem bellandi cupidum significans, cuius ad bellicus differentiam uocabulorum fines monstrant — el significado de bellicus transmite, evidentemente, lo referente a la guerra, y por ello lo relacionado con los valores tradicionales de tal dedicación, como son el valor o las ansias de guerrear; por ello, no parece necesaria una separación en varios significados (guerrero y agresivo o valeroso): lo segundo está incluido en lo primero y, como el valor, se le supone; para señalar al aficionado a la guerra, belicoso, está bellicosus, que juega este papel con más naturalidad; en suma, la división de significados entre bellicus y bellicosus responde a la composición de sus respectivos sufijos, de la guerra, guerrero, bélico, militar o marcial [REL Martius, militaris ANT ciuilisa] 45 Cic Ac 1.3. Tu ... bellicam disciplinam ... aperuisti. 30 Vel Pat 2.38. Immane bellicae ciuitatis argumentum, quod ... Ianus geminus clausus dedit. 63-65 Sen Phaedr 550. inuenit artes bellicus Mauors nouas et mille formas mortis. 404 Sulp Sev Chron 1.50.4. pari deinde industria, qua diuina curauerat, rem bellicam administrauit. → Gloss 4.25.21. pugnandi cupidus. 
loc. uerb. intr. bellicum canere. a classicum canere — tocar la trompeta que llama al combate [HYPER canerec SIM →classicum clangerea] 125 Apul Mun 30. cum tuba bellicum cecinit, milites clangore incensi alius accingitur gladio, alius clipeum capit, ille lorica se induit. 390 Amm 31.8.10. qui confestim, ... iussa canere bellicum tuba … praerupit cum promptis adcinctis ad proelium. → Gloss 5.402.18. subauditur aliquid, id est sonum aut tremor.
b inde, bellum inire uel nuntiare — luego, comenzar o anunciar hostilidades [HYPER minari SIM classicum clangereb, lituis concrepare] 63 Cic Mur 30. Omnia ista nobis studia de manibus excutiuntur, simul atque aliqui motus nouus bellicum canere coepit. 50 Sen Thy 188. relictis bellicum totus canat populus Mycenis. 398 Hier Epist 73.2. Eustathius episcopus contra Arium clarissima tuba bellicum cecinit. → Gloss 4.313.29. tumultus ac motus pugnae.

Ad portam Latinam ...