[RSL] adi. FORMAarch. dŭēllicus Plaut Epid 450. quem in adulescentia memorant apud reges armis, arte duellica diuitias magnas indeptum. Lucr 2.662. equorum duellica proles. ETYMbellum. DLATbellicosus. [FREQ humilis 235indicia14/d.c.m. 70 Cic] uocabulum scriptis litterariis omne genus praecipue narrando argumentando exponendo aptum, sed pro rata parte lyricis abundans, item pro rata parte uersu praeualens, omnibus usibus praecipue doctis mediisque; scriptis technicis praecipue ad oratoriam artemque militiarem pertinentibus quoque apparet.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
72
10
dramatica
4
9
exponens
21
7,1
lyrica
12
42
narratiua
126
23
diachronica
I aec.
56
21
I-II ec.
63
16
III-V ec.
116
12
diaphasica
docta
49
23
media
184
13
quotidiana
2
3,5
diastratica
litteraria
216
16
technica
19
6,9
modus
prosa
193
13
uersu
42
21
¶aad bellum pertinens, itaque ad uirtutes bellandique studium refert; inde bellicosus inuenitur, hominem bellandi cupidum significans, cuius ad bellicus differentiam uocabulorum fines monstrant — el significado de bellicus transmite, evidentemente, lo referente a la guerra, y por ello lo relacionado con los valores tradicionales de tal dedicación, como son el valor o las ansias de guerrear; por ello, no parece necesaria una separación en varios significados (guerrero y agresivo o valeroso): lo segundo está incluido en lo primero y, como el valor, se le supone; para señalar al aficionado a la guerra, belicoso, está bellicosus, que juega este papel con más naturalidad; en suma, la división de significados entre bellicus y bellicosus responde a la composición de sus respectivos sufijos, de la guerra, guerrero, bélico, militar o marcial [RELMartius, militaris ANT ciuilisa] 45 Cic Ac 1.3. Tu ... bellicam disciplinam ... aperuisti. 30 Vel Pat 2.38. Immane bellicae ciuitatis argumentum, quod ... Ianus geminus clausus dedit. 63-65 Sen Phaedr 550. inuenit artes bellicus Mauors nouas et mille formas mortis. 404 Sulp Sev Chron 1.50.4. pari deinde industria, qua diuina curauerat, rem bellicam administrauit. → Gloss 4.25.21. pugnandi cupidus. loc. uerb. intr. bellicum canere. aclassicum canere — tocar la trompeta que llama al combate [HYPERcanerecSIM→classicum clangerea] 125 Apul Mun 30. cum tuba bellicum cecinit, milites clangore incensi alius accingitur gladio, alius clipeum capit, ille lorica se induit. 390 Amm 31.8.10. qui confestim, ... iussa canere bellicum tuba … praerupit cum promptis adcinctis ad proelium. → Gloss 5.402.18. subauditur aliquid, id est sonum aut tremor. binde, bellum inire uel nuntiare — luego, comenzar o anunciar hostilidades [HYPERminariSIM classicum clangereb, lituis concrepare] 63 Cic Mur 30. Omnia ista nobis studia de manibus excutiuntur, simul atque aliqui motus nouus bellicum canere coepit. 50 Sen Thy 188. relictis bellicum totus canat populus Mycenis. 398 Hier Epist 73.2. Eustathius episcopus contra Arium clarissima tuba bellicum cecinit. → Gloss 4.313.29. tumultus ac motus pugnae.